روایت انتظار در دانشگاه مراغه همزمان با جشن نیمه‌شعبان

نیمه‌شعبان که از راه می‌رسد،
انگار زمان مکث می‌کند…
دل‌ها بی‌قرار می‌شوند
و فضا، بوی انتظار می‌گیرد.

امروز دانشگاه مراغه نیز
به احترام نامی که جهان چشم‌به‌راه اوست،
رنگ و نوری دیگر داشت؛
چراغانیِ ساده اما از سر ارادت،
و نرگس‌های انتظار
که بر میز میانی سالن نشسته بودند
و آرام، چشم‌نوازی می‌کردند…

نقل و شیرینیِ میلاد،
همراه با نور ریسه‌هایی که سقف سالن را به شوق آذین بسته بودند
و روشنیِ چراغ‌هایی که انگار
تمرینِ روشن ماندن تا زمان ظهور را می‌کردند،
فضا را سرشار از طراوت و لبخند کرده بود؛
لبخندهایی که در نگاه همکاران و دانشجویان می‌نشست
و بی‌کلام، حال خوب را میان همه تقسیم می‌کرد.

این فضا،
به همت روابط عمومی دانشگاه و پایگاه بسیج کارکنان
و با همراهی صمیمانه همکارانی شکل گرفت
که هر کدام، با نیت خالص
سهمی هرچند کوچک
در شادی میلاد حضرت صاحب‌الزمان(عج) داشتند.

نیمه‌شعبان امسال در دانشگاه مراغه،
 یادآور امیدی روشن بود؛
امیدی به فردایی که با ظهور،
زمین لبریز از قسط و عدل خواهد شد…